PPWR od 12 sierpnia 2026 – co zmienia dla opakowań transportowych z tektury?

PPWR to skrót od Packaging and Packaging Waste Regulation – unijnego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych. Rozporządzenie weszło w życie 11 lutego 2025 roku, a od 12 sierpnia 2026 roku stosuje się jego zasadniczą część. Stan prawny opisany w tym tekście obowiązuje na dzień 21 września 2026 roku.

Dla firm kupujących kątowniki, przekładki, palety tekturowe czy skrzynie z tektury zmiana jest praktyczna – od sierpnia dostawca opakowania musi udostępnić deklarację zgodności UE i dokumentację techniczną, a od 2030 roku część opakowań transportowych wejdzie w reżim obowiązkowego ponownego użycia.

Brak dokumentu przy audycie odbiorcy, wstrzymana dostawa na granicy UE albo źle zaplanowany obieg palet przed 2030 rokiem to koszty, które da się wyeliminować, jeśli obie strony łańcucha dostaw wiedzą, za co odpowiadają.

UWAGA: niniejszy tekst ma charakter informacyjny, opisuje stan prawny na dzień 21 września 2026 roku i nie zastępuje analizy konkretnego łańcucha dostaw.

Przed podjęciem decyzji o zmianie procesów opakowaniowych warto skonsultować się z osobą odpowiedzialną za zgodność w swojej organizacji lub z prawnikiem specjalizującym się w prawie opakowaniowym.

Czego dowiesz się z lektury?

• Od 12 sierpnia 2026 roku wytwórca opakowania ma obowiązek sporządzić deklarację zgodności UE (art. 39 rozporządzenia) i dokumentację techniczną dla każdego typu opakowania. Firma kupująca opakowanie ma prawo żądać obu dokumentów od dostawcy, ale sama odpowiada za sposób pakowania i limit pustej przestrzeni.
• Cele ponownego użycia z art. 29 rozporządzenia ruszają od 1 stycznia 2030 roku. Pudła tekturowe (cardboard boxes) są z nich wyłączone na mocy art. 29 ust. 4, ale palety tekturowe – jako nośniki jednorazowe, które nie są pudłami – podlegają tym celom na równi z paletami drewnianymi.
• Decyzja delegowana Komisji (UE) 2026/429 z 25 lutego 2026 roku zdjęła z owinięć palet (folii stretch) i taśm spinających wymóg 100% ponownego użycia z art. 29 ust. 2 i 3. Ogólny cel 40% z ust. 1 nadal ich obowiązuje – sprostowanie do decyzji z 1 kwietnia 2026 roku usunęło zdanie z motywu 2, które sugerowało inaczej.

Przeczytaj również

• Opakowania zwrotne – kiedy się opłacają, kiedy nie?
• Palety tekturowe czy palety drewniane – kompleksowe porównanie
• Certyfikaty FSC i PEFC – znaczenie w przetargach
• Ile razy można przetworzyć papier? Cykle recyklingu według badań
• Opakowania kompostowalne i biodegradowalne – co warto wiedzieć?

Spis treści

1. Co obowiązuje od 12 sierpnia 2026, a co dopiero od 2030 roku?
2. Kto jest kim w rozporządzeniu PPWR?
3. Jak cele ponownego użycia z art. 29 dotyczą palet tekturowych?
   • Dwa reżimy ponownego użycia – przykład z magazynu
4. Co się zmieniło dla owinięć palet i taśm?
5. Które wyroby z tektury są opakowaniami w rozumieniu PPWR?
6. Limit pustej przestrzeni a wypełnienia z tektury?
7. Co kupiec ma prawo żądać od dostawcy opakowań od 12 sierpnia 2026 roku?
8. Co PPWR oznacza dla polskich firm – stan wdrożenia w Polsce?
9. Dokumenty, plan działania i kontakt z doradcą PackProfil
10. FAQ – najczęstsze pytania o PPWR i opakowania transportowe z tektury

Co obowiązuje od 12 sierpnia 2026, a co dopiero od 2030 roku?

Rozporządzenie PPWR wprowadza obowiązki etapami. Nie wszystko, co się z nim kojarzy, stosuje się od razu. Poniższa tabela rozdziela obowiązki mające znaczenie dla firm kupujących i wytwarzających opakowania transportowe z tektury.

Uwaga do wiersza o pustej przestrzeni: w internecie i źródłach branżowych krąży informacja, że limit 50% obowiązuje od sierpnia 2026. To nieprawda.

Od 12 sierpnia 2026 roku stosuje się ogólną zasadę minimalizacji z art. 10 (zakaz podwójnych ścianek, fałszywych den i celowego zawyżania objętości), ale twardy limit 50% z art. 24 ust. 1 zaczyna obowiązywać najwcześniej 1 stycznia 2030 roku.

Komisja Europejska ma czas do 12 lutego 2028 roku na opublikowanie metodyki obliczania pustej przestrzeni, a jeżeli akt wykonawczy wejdzie w życie później, termin przesuwa się o trzy lata od niego.

Kto jest kim w rozporządzeniu PPWR?

Jednym z częstszych problemów firm zapoznających się z rozporządzeniem jest odszyfrowanie, jaką rolę pełnią w łańcuchu dostaw. PPWR rozdziela obowiązki pomiędzy cztery kategorie podmiotów i każda z nich odpowiada za coś innego.

Wytwórca opakowania (manufacturer) to podmiot, który projektuje opakowanie albo zleca jego zaprojektowanie i wprowadza je do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym.

PackProfil, jako producent kątowników tekturowych, przekładek, tulei, palet i skrzyń, jest wytwórcą w rozumieniu art. 15 rozporządzenia. To wytwórca sporządza dokumentację techniczną, przeprowadza wewnętrzną kontrolę produkcji (moduł A, art. 38, załącznik VII) i wystawia deklarację zgodności UE.

Podmiot wprowadzający produkty w opakowaniach (producer w rozumieniu ROP) to firma, która po raz pierwszy udostępnia na rynku danego państwa opakowany produkt. W uproszczeniu – klient PackProfil, który pakuje swój towar w kątowniki lub na paletę i wysyła do odbiorcy.

Ten podmiot odpowiada za rozszerzoną odpowiedzialność producenta, w tym opłatę opakowaniową, sprawozdawczość i rejestrację w krajowym rejestrze producentów.

Dystrybutor to podmiot w łańcuchu dostaw, inny niż wytwórca i importer, który udostępnia opakowanie na rynku. Jego główny obowiązek – sprawdzenie, czy opakowanie ma wymagane oznakowanie i czy wytwórca sporządził deklarację zgodności.

Podmiot napełniający (filler) to ten, kto fizycznie pakuje towar do opakowania zbiorczego, transportowego albo do opakowania e-commerce. To na nim spoczywa obowiązek dotyczący limitu pustej przestrzeni z art. 24 – nie na wytwórcy opakowania.

Co z tego wynika w praktyce?

Dostawca kątowników tekturowych albo przekładek z tektury litej odpowiada za to, żeby wyrób spełniał wymogi materiałowe, był zaprojektowany zgodnie z zasadą minimalizacji i miał deklarację zgodności.

Firma, która kupuje te wyroby i pakuje w nie swój produkt, odpowiada za sposób pakowania (pusta przestrzeń), za rejestrację w systemie ROP, za ponowne użycie tam, gdzie nakazuje art. 29, i za to, żeby opakowanie na etapie napełniania nie straciło zgodności z wymogami.

Jak cele ponownego użycia z art. 29 dotyczą palet tekturowych?

To wątek, który wzbudza w branży najwięcej pytań. Rozporządzenie PPWR wyznacza cele dotyczące opakowań wielokrotnego użytku, w tym opakowań transportowych.

Art. 29 ust. 1 wymienia katalog formatów – palety, składane skrzynie plastikowe, pudła (boxes), tace, plastikowe skrzynie, kontenery pośrednie do ładunków masowych (IBC), wiadra, bębny, kanistry, formaty elastyczne, a także owinięcia palet i taśmy spinające.

Od 1 stycznia 2030 roku podmiot stosujący te formaty na terytorium Unii Europejskiej ma zapewnić, aby co najmniej 40% takich opakowań łącznie stanowiły opakowania wielokrotnego użytku działające w systemie ponownego użycia. Od 2040 roku wskaźnik ma wzrosnąć do 70%.

Art. 29 ust. 4 wyłącza z tych celów (ust. 1-3) między innymi pudła tekturowe (cardboard boxes). Wyłączenie to jest szerokie – obejmuje zarówno cel 40% z ust. 1, jak i wymóg 100% z ust. 2 i 3.

Paleta tekturowa nie jest pudłem tekturowym. Jest nośnikiem – formatem, który pełni tę samą funkcję co paleta drewniana czy plastikowa.

W katalogu formatów z art. 29 ust. 1 palety wymienione są bez rozróżnienia na materiał. Paleta tekturowa, nawet jeżeli jest nośnikiem jednorazowym, podlega zatem celom ponownego użycia na równi z paletą drewnianą.

Dla wytwórcy i użytkownika palet tekturowych oznacza to, że od 2030 roku paleta tekturowa będzie wliczana do wskaźnika 40%. Firma, która korzysta wyłącznie z palet jednorazowych – tekturowych lub drewnianych – może nie osiągnąć wymaganego udziału opakowań wielokrotnego użytku.

Rozwiązanie polega na mieszaniu floty – część opakowań transportowych w obiegu zwrotnym (np. palety drewniane w systemie poolingu), część jednorazowych (palety tekturowe w eksporcie, gdzie logistyka zwrotna jest nieekonomiczna).

Skrzynia tekturowa The Box pełni w klasyfikacji PPWR funkcję pudła (box), a pudła tekturowe korzystają z wyłączenia z art. 29 ust. 4. Skrzynia tekturowa nie podlega więc celom ponownego użycia, w przeciwieństwie do palety, na której ta skrzynia stoi.

Są też wyłączenia podmiotowe. Mikroprzedsiębiorstwa oraz podmioty wprowadzające na rynek danego państwa członkowskiego mniej niż 1000 kg opakowań rocznie są zwolnione z celów ponownego użycia z art. 29.

Dwa reżimy ponownego użycia – przykład z magazynu

Asymetria między ust. 1 a ust. 2-3 w art. 29 to coś, czego wiele omówień nie tłumaczy.

Art. 29 ust. 1 ustala ogólny cel 40% – liczy się łącznie dla wszystkich formatów z katalogu, których podmiot używa.

Art. 29 ust. 2 i 3 wprowadzają ostrzejszy reżim – w przewozach między różnymi lokalizacjami tego samego podmiotu, między podmiotami powiązanymi oraz w dostawach do innego przedsiębiorcy w tym samym państwie członkowskim opakowania transportowe z katalogu mają być opakowaniami wielokrotnego użytku w systemie ponownego użycia. Przepis w praktyce oznacza cel 100% dla tych scenariuszy.

Przykład – paleta tekturowa jedzie z zakładu A do zakładu B tej samej firmy w Polsce. Od 1 stycznia 2030 roku taki przewóz podlega reżimowi z ust. 2, który wymaga 100% opakowań wielokrotnego użytku. Paleta jednorazowa – tekturowa czy drewniana – nie spełnia tego warunku.

Jednak ta sama paleta wysłana do klienta w innym państwie członkowskim UE podlega jedynie ogólnemu celowi 40% z ust. 1, liczonemu łącznie z innymi formatami transportowymi.

Co się zmieniło dla owinięć palet i taśm?

Decyzja delegowana Komisji (UE) 2026/429 z 25 lutego 2026 roku to pierwszy akt delegowany wydany na podstawie PPWR. Decyzja zwalnia podmioty stosujące owinięcia palet (pallet wrappings – folie stretch, kaptury termokurczliwe) oraz taśmy spinające (straps – taśmy PP i PET) z wymogu 100% ponownego użycia zapisanego w art. 29 ust. 2 i 3.

Wyłączenie jest węższe, niż mogłoby się wydawać z komunikatów branżowych. Art. 1 decyzji mówi wyraźnie o zwolnieniu z wymogów art. 29 ust. 2 i 3. Ogólny cel 40% z ust. 1 nadal obejmuje owinięcia palet i taśmy.

Pierwotna wersja decyzji zawierała w motywie 2 zdanie sugerujące, że wyłączenie z ust. 2-3 oznacza również wyłączenie z celu 40% z ust. 1.

Sprostowanie z 1 kwietnia 2026 roku usunęło to zdanie, a wersja opublikowana w Dzienniku Urzędowym UE 6 maja 2026 roku go nie zawiera.

Dla firm oznacza to – folia stretch i taśmy spinające nie muszą być wielokrotnego użytku w przewozach wewnątrzfirmowych i krajowych B2B. Ale wchodzą do ogólnego bilansu formatów transportowych przy wyliczaniu wskaźnika 40%.

Decyzja nie ma zastosowania do palety, na której leży ładunek owinięty folią. Paleta podlega obu reżimom z art. 29 w pełnym zakresie.

Które wyroby z tektury są opakowaniami w rozumieniu PPWR?

Nie każdy wyrób tekturowy jest opakowaniem. Rozporządzenie definiuje opakowanie w art. 3 ust. 1, a załącznik I zawiera orientacyjny wykaz wyrobów, które uznaje się lub nie uznaje za opakowanie.

Dla firmy zamawiającej wyroby z tektury do zabezpieczenia ładunku ta kwalifikacja ma bezpośrednie przełożenie na obowiązki dokumentacyjne i cele ponownego użycia.

Kątowniki, przekładki i płaskowniki nie pojawiają się w katalogu formatów z art. 29 ust. 1. To oznacza, że nie podlegają celom ponownego użycia, ale podlegają wszystkim pozostałym wymogom PPWR – minimalizacji, ograniczeniu substancji, projektowaniu pod kątem recyklingu i obowiązkowi deklaracji zgodności.

W przypadku tulei spiralnie zwijanych status zależy od zastosowania końcowego. Tuleja, na którą nawija się folię sprzedawaną konsumentowi, jest opakowaniem. Tuleja będąca elementem maszyny produkcyjnej (np. rdzeń nawojowy w drukarni), na który nawija się materiał w procesie technologicznym, nie jest opakowaniem.

Europejskie Stowarzyszenie Producentów Rdzeni i Tulei (ECTA) opublikowało w lipcu 2026 roku rekomendację rozróżniania tych dwóch zastosowań na terenie całej UE.

Limit pustej przestrzeni a wypełnienia z tektury?

Art. 24 rozporządzenia wprowadza maksymalny współczynnik pustej przestrzeni (empty space ratio) na poziomie 50% dla opakowań zbiorczych, transportowych i e-commerce. Przepis wchodzi w życie najwcześniej 1 stycznia 2030 roku. Obowiązek dotyczy podmiotu napełniającego opakowanie, nie wytwórcy kątownika czy przekładki.

Art. 24 ust. 3 wprost zalicza do pustej przestrzeni także materiały wypełniające. Rozporządzenie wymienia z nazwy – ścinki papieru, wypełniacze powietrzne, folię bąbelkową, wypełniacze gąbkowe, piankowe, wełnę drzewną, chipsy polistyrenowe i styropianowe.

Powstaje pytanie, jak w tym świetle wygląda wkładka z płyty o strukturze plastra miodu albo kształtka z tektury litej, która unieruchamia produkt w opakowaniu.

Przepis i wytyczne Komisji z czerwca 2026 roku nie rozstrzygają wprost, czy element konstrukcyjny opakowania, który jest integralną częścią zabezpieczenia ładunku, jest „materiałem wypełniającym” w rozumieniu art. 24 ust. 3.

Metodykę obliczania pustej przestrzeni, uwzględniającą produkty o nieregularnym kształcie, opakowania z większą liczbą jednostek handlowych i minimalną przestrzeń na etykiety przewozowe, Komisja Europejska ma ustanowić w akcie wykonawczym do 12 lutego 2028 roku.

Do tego czasu twardy limit 50% nie obowiązuje, a odpowiedź na pytanie „czy wkładka to wypełniacz czy konstrukcja” będzie wynikać z treści tego aktu.

Dla firm pakujących towary na paletach z wykorzystaniem rozwiązań dla palet istotne jest rozróżnienie – kątownik zabezpieczający krawędzie ładunku, przekładka oddzielająca warstwy czy rama tekturowa stabilizująca produkty pełnią funkcję konstrukcyjną opakowania, a nie wypełniacza.

Argumentacja ta będzie jednak wymagała potwierdzenia w akcie wykonawczym Komisji.

Co kupiec ma prawo żądać od dostawcy opakowań od 12 sierpnia 2026 roku?

Od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia wytwórca opakowania ma obowiązek sporządzenia dokumentacji technicznej (zgodnej z załącznikiem VII) i deklaracji zgodności UE (zgodnej z załącznikiem VIII, wzór w art. 39) dla każdego typu opakowania, które wprowadza do obrotu. Dokumenty te stanowią dowód zgodności opakowania z wymogami art. 5-12 rozporządzenia.

Art. 16 rozporządzenia nakłada na dostawcę opakowania obowiązek przekazania podmiotom dalszym w łańcuchu dostaw wszystkich informacji i dokumentacji niezbędnych do wykazania zgodności, w języku zrozumiałym dla odbiorcy. To nie jest uprzejmość – to obowiązek wytwórcy.

Firma kupująca kątowniki, przekładki, tuleje albo palety tekturowe od 12 sierpnia 2026 roku ma prawo żądać od dostawcy:

• deklaracji zgodności UE dla danego typu opakowania – dokument potwierdza, że wyrób spełnia wymogi rozporządzenia, zawiera dane identyfikacyjne wytwórcy, opis opakowania i odesłanie do przepisów, z którymi potwierdzono zgodność
• specyfikacji materiałowej – skład, gramatura, informacja o recyklingowalności
• potwierdzenia spełnienia limitów substancji (metale ciężkie, PFAS w opakowaniach do kontaktu z żywnością)

Czego dostawca opakowania dać nie może, bo to obowiązek firmy pakującej:

• deklaracji dotyczącej sposobu zapakowania konkretnego produktu (pusta przestrzeń, proporcje opakowania do towaru) – to leży po stronie podmiotu napełniającego
• dokumentacji ROP (rejestracja jako producent, sprawozdawczość opakowaniowa, opłata opakowaniowa) – to leży po stronie podmiotu wprowadzającego produkt w opakowaniu na rynek
• zaświadczenia o ponownym użyciu – cele z art. 29 dotyczą podmiotu stosującego opakowania transportowe, nie wytwórcy kątownika

Deklaracja zgodności i certyfikaty PackProfil (FSC, ISO 9001, ISO 14001) to dwa osobne dokumenty. Certyfikat FSC potwierdza kontrolowane pochodzenie surowca drzewnego, certyfikat ISO – system zarządzania jakością i środowiskiem.

Deklaracja zgodności UE potwierdza, że konkretny typ opakowania spełnia wymogi rozporządzenia (UE) 2025/40. Jedno nie zastępuje drugiego.

Jako wytwórca opakowań w rozumieniu art. 15 rozporządzenia PackProfil sporządza dokumentację techniczną i deklarację zgodności UE dla swoich wyrobów opakowaniowych. Szczegóły dotyczące formy udostępnienia dokumentów przy zamówieniu można ustalić z doradcą handlowym.

Co PPWR oznacza dla polskich firm – stan wdrożenia w Polsce?

Rozporządzenie PPWR obowiązuje bezpośrednio w całej Unii Europejskiej i nie wymaga ustawy wdrażającej, aby stosować jego przepisy. Obowiązki wytwórcy, importera, dystrybutora – w tym deklaracja zgodności i dokumentacja techniczna – mają moc prawną od 12 sierpnia 2026 roku niezależnie od tego, czy polska ustawa została uchwalona.

Natomiast rozszerzona odpowiedzialność producenta (ROP), rejestr producentów, opłaty opakowaniowe i system kar wymagają krajowych przepisów wykonawczych. Projekt polskiej ustawy o opakowaniach i odpadach opakowaniowych (numer UC100 w wykazie prac Rady Ministrów) jest w toku.

Projekt został opublikowany w Rządowym Centrum Legislacji 13 sierpnia 2025 roku, przeszedł konsultacje publiczne, a we wrześniu 2026 roku jest rozpatrywany przez Stały Komitet Rady Ministrów.

RCL zgłosiło zastrzeżenia dotyczące możliwości wdrożenia części przepisów w proponowanym terminie. Ustawa nie weszła jeszcze w życie na dzień pisania tego tekstu.

Sankcje za naruszenie wymogów PPWR ustala prawo krajowe. Art. 68 rozporządzenia zobowiązuje państwa członkowskie do ustanowienia przepisów o karach do 12 lutego 2027 roku.

Kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające, a za naruszenia art. 24 (pusta przestrzeń), art. 25 (zakazy formatów), art. 26-29 (ponowne użycie) mają obejmować administracyjne kary pieniężne. Konkretne stawki będą znane dopiero po uchwaleniu polskiej ustawy.

Branża e-commerce podlega PPWR w pełnym zakresie. Opakowania dla handlu elektronicznego (art. 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia) to opakowania transportowe wykorzystywane do dostarczania produktów użytkownikowi końcowemu w kontekście sprzedaży na odległość.

Limit pustej przestrzeni z art. 24 dotyczy ich na równi z opakowaniami zbiorczymi i transportowymi.

Dokumenty, plan działania i kontakt z doradcą PackProfil

Rozporządzenie PPWR zmienia relację między dostawcą opakowania a firmą pakującą.

Od 12 sierpnia 2026 roku obie strony mają konkretne, rozdzielone obowiązki – wytwórca za zgodność opakowania z wymogami materiałowymi i konstrukcyjnymi, firma pakująca za sposób użycia, pustą przestrzeń, ROP i tam gdzie ma to zastosowanie – cele ponownego użycia.

Dla firm kupujących rozwiązania dla palet, kątowniki, przekładki i skrzynie tekturowe z oferty PackProfil najbliższy krok to ustalenie z doradcą, jakie dokumenty towarzyszą zamawianym wyrobom i w jakiej formie są udostępniane. W perspektywie 2030 roku – przegląd floty opakowań transportowych pod kątem celów ponownego użycia z art. 29.

Tektura nie podlega normie ISPM 15, co eliminuje fumigację i oznaczenie IPPC przy eksporcie poza Unię Europejską. To przewaga operacyjna, która nie zmieniła się po wejściu w życie PPWR. Pełna oferta wyrobów opakowaniowych z tektury dostępna jest na stronie produktów PackProfil.

Masz pytania o deklarację zgodności albo dokumenty do zamówionych wyrobów? Skontaktuj się z doradcą PackProfil.

FAQ – najczęstsze pytania o PPWR i opakowania transportowe z tektury

Co oznacza PPWR po polsku?

PPWR to skrót od angielskiej nazwy Packaging and Packaging Waste Regulation. Po polsku to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 roku w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych. Jest to akt prawny UE, który stosuje się bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich – nie wymaga wdrożenia ustawą krajową, aby obowiązywać firmy.

Kiedy zacznie obowiązywać PPWR?

Rozporządzenie weszło w życie 11 lutego 2025 roku, a jego zasadnicza część – w tym obowiązek deklaracji zgodności UE, wymogi materiałowe i ograniczenia substancji – stosuje się od 12 sierpnia 2026 roku. Cele ponownego użycia opakowań transportowych z art. 29 oraz twardy limit 50% pustej przestrzeni z art. 24 wchodzą w życie od 1 stycznia 2030 roku. Kolejne cele (70% reuse) obowiązują od 2040 roku.

Jakie opakowania obejmuje rozporządzenie PPWR i kogo obowiązuje?

PPWR obejmuje wszystkie opakowania wprowadzane na rynek UE, niezależnie od materiału – tekturę, tworzywa sztuczne, drewno, metal, szkło. Dotyczy wytwórców opakowań (art. 15), importerów (art. 18), dystrybutorów, podmiotów pakujących (fillers) oraz producentów w rozumieniu rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Każdy podmiot w łańcuchu dostaw ma przypisane obowiązki – za inną część odpowiada producent kątownika, za inną firma, która w ten kątownik pakuje swój towar.

Co to jest deklaracja PPWR?

Potocznie „deklaracja PPWR” to deklaracja zgodności UE z art. 39 rozporządzenia (UE) 2025/40. Sporządza ją wytwórca opakowania, oświadczając, że dany typ opakowania spełnia wymogi art. 5-12. Wzór określa załącznik VIII. Dokument jest obowiązkowy od 12 sierpnia 2026 roku i stanowi warunek legalnego wprowadzenia opakowania do obrotu w całej Unii Europejskiej.

Co z opakowaniami kupionymi przed 12 sierpnia 2026, które nadal leżą w magazynie?

Komisja Europejska w drugiej edycji pytań i odpowiedzi (FAQ, sierpień 2026) potwierdziła, że opakowania nabyte przed 12 sierpnia 2026 roku nie muszą być niszczone ani przepakowywane. Zaleca posłużenie się dokumentem towarzyszącym z informacjami wymaganymi przez PPWR. To stanowisko interpretacyjne Komisji, nie okres przejściowy zapisany w rozporządzeniu. Firma powinna udokumentować datę nabycia zapasów.